





Reksetin
- Ishlab chiqaruvchi
- ОАО Гедеон Рихтер
- Mamlakat
- Vengriya
- Ro‘yxat raqami
- DV/X 02530/12/16
- Ruxsat muddati
- 30.12.2026 gacha
- Saqlash muddati
- 5 yil
- ATX kodi
- N06AB05
Reksetin nima uchun ishlatiladi
Reksetin — antidepressant, serotonin qayta qamrab olinishining selektiv ingibitori (SSRI), ta’sir qiluvchi moddasi paroksetin. Depressiya, vahima, obsessiv-kompulsiv va xavotir buzilishlari hamda posttravmatik sindromni davolashda qo‘llanadi.
Depressiya
Katta depressiv buzilish.
Obsessiv-kompulsiv buzilish
Xohishdan tashqari takrorlanuvchi fikrlar va harakatlar (OKB).
Vahima buzilishi
Agorafobiya (ochiq joy, olomondan qo‘rqish) bilan yoki usiz vahima xurujlari.
Xavotir buzilishlari
Ijtimoiy xavotir buzilishi (ijtimoiy fobiya), generalizatsiyalashgan (tarqalgan) xavotir buzilishi.
Posttravmatik sindrom
Og‘ir ruhiy jarohatdan keyingi stress buzilishi.
Qancha va qanday qabul qilinadi
Rasmiy yo‘riqnoma bo‘yicha (Piksarin 20 mg tabletkasi yo‘riqnomasi; ta’sir qiluvchi modda va dozasi bir xil). Dozalar paroksetin miqdorida, mg da. Kuniga 1 marta ertalab, ovqat vaqtida ichiladi.
Kimga mumkin, kimga mumkin emas
O‘z joniga qasd fikrlari Ehtiyotkorlik bilan
Depressiyada o‘z joniga qasd qilish xavfi bor va tuzalishning dastlabki bosqichida oshishi mumkin; 25 yoshdan kichiklarda antidepressantlarda bu xavf yuqoriroq. Ayniqsa davo boshida va doza o‘zgarganda bemor yaqindan kuzatiladi. Ahvol yomonlashsa yoki shunday fikrlar paydo bo‘lsa — darhol shifokorga murojaat qiling.
Bolalar va o‘smirlar Mumkin emas
18 yoshgacha qo‘llanmaydi.
Homiladorlik Ehtiyotkorlik bilan
Faqat qat’iy ko‘rsatma bo‘lsa. Birinchi uch oylikda yurak nuqsonlari xavfi biroz oshadi (umumiy aholidagi taxminan 1/100 o‘rniga 2/100 dan kam). Keskin to‘xtatmang. Kech muddatda ichilsa, chaqaloqda nafas qiyinlashishi, ko‘karish, tirishish, emish qiyinlashishi va boshqa belgilar bo‘lishi mumkin — chaqaloq kuzatiladi. Tug‘ruqdan keyingi qon ketish xavfi (2 baravardan kam) oshadi. Ayniqsa kech muddatda ichilsa, yangi tug‘ilgan chaqaloqlarda doimiy o‘pka gipertenziyasi xavfi oshishi mumkin (taxminan 1000 homiladorlikda 5 holat, umumiy aholida 1–2 holat). Hayvonlarda reproduktiv zaharlilik kuzatilgan, ammo homila rivojlanishiga bevosita zarar aniqlanmagan.
Emizish davri Mumkin
Ona sutiga oz miqdorda o‘tadi, chaqaloqlarda ta’sir belgilari kuzatilmagan — emizishni davom ettirish ko‘rib chiqilishi mumkin.
Spirtli ichimlik Ehtiyotkorlik bilan
Davolanish paytida spirtli ichimlikdan saqlaning.
Haydovchilar Ehtiyotkorlik bilan
Fikrlash va harakatga ta’sir qilmagan, lekin barcha psixotrop dorilardagi kabi mashina haydashda ehtiyot bo‘ling.
Epilepsiya, maniya, glaukoma Ehtiyotkorlik bilan
Epilepsiyada ehtiyotkorlik bilan; tirishish paydo bo‘lsa — to‘xtatiladi. Ilgari maniya bo‘lganlarda ehtiyotkorlik bilan; maniya boshlansa — to‘xtatiladi. Ko‘z qorachig‘ini kengaytiradi — yopiq burchakli glaukomada ehtiyot bo‘ling.
Akatiziya, jinsiy faoliyat va boshqalar Ehtiyotkorlik bilan
Akatiziya (ichki bezovtalik, bir joyda o‘tira yoki tura olmaslik) asosan davolashning dastlabki haftalarida bo‘ladi — bunday belgilarda dozani oshirish maqsadga muvofiq bo‘lmasligi mumkin. SSRI jinsiy faoliyat buzilishini keltirishi mumkin; dori to‘xtatilgandan keyin ham davom etgan holatlar bo‘lgan. Qonda natriy kamayishi xavfi bor kishilarda (boshqa dorilar, jigar sirrozi) ehtiyot bo‘ling. Yurak kasalliklarida odatdagi ehtiyot choralariga rioya qilinadi. Elektrosudorga terapiyasi (EST) bilan birga qo‘llash tajribasi cheklangan. 50 yosh va undan kattalarda SSRI bilan davolanganda suyak sinishi xavfi oshishi kuzatilgan. Hayvon tajribalarida paroksetin urug‘ sifatiga ta’sir qilishi mumkinligi ko‘rsatilgan, odamlarda bu ta’sir qaytar; fertillikka ta’siri kuzatilmagan.
Qandli diabet Ehtiyotkorlik bilan
Qand nazorati o‘zgarishi mumkin — insulin yoki qand tushiruvchi dori dozasini o‘zgartirish kerak bo‘lishi mumkin.
Qon ketishi Ehtiyotkorlik bilan
Teri ostiga qon quyilishi, oshqozon-ichak va ginekologik qon ketishlar xavfi; ayniqsa qon suyultiruvchi, aspirin, NYQD ichayotganlar va qon ivishi buzilganlar ehtiyot bo‘lsin.
Keksalar Ehtiyotkorlik bilan
Qonda natriy kamayishi va qon ketishi xavfi yuqoriroq. Sutkalik doza 40 mg dan oshmaydi.
Buyrak va jigar Ehtiyotkorlik bilan
Og‘ir buyrak yoki jigar yetishmovchiligida ehtiyotkorlik bilan, eng past dozalarda.
Qo‘llash mumkin bo‘lmagan holatlar
- Paroksetinga yoki tabletka tarkibidagi boshqa moddaga yuqori sezuvchanlik
- MAO ingibitorlari bilan birga (alohida holatlarda linezolid faqat qattiq kuzatuv va bosim nazorati bilan)
- Tioridazin bilan birga (xavfli yurak ritmi buzilishi va to‘satdan o‘lim xavfi)
- Pimozid bilan birga
Tarkibi
20 mg li dorining barcha moddalari, yordamchi moddalar ham
Nojo‘ya ta’sirlar
Qanchalik ko‘p uchrashi bo‘yicha
Boshqa dorilar bilan birga
MAO ingibitorlari Birga ichilmaydi
Serotonin sindromi xavfi — birga mumkin emas.
Tioridazin, pimozid Birga ichilmaydi
Ularning qondagi miqdori oshib, xavfli yurak ritmi buzilishi mumkin — birga mumkin emas.
L-triptofan, oksitriptan Birga ichilmaydi
Serotonin sindromi xavfi — birga qo‘llanmaydi.
Tamoksifen Birga ichilmaydi
Tamoksifen samarasi kamayishi mumkin — iloji boricha birga ishlatilmaydi.
Metoprolol (yurak yetishmovchiligida) Birga ichilmaydi
Birga tavsiya etilmaydi.
Spirtli ichimlik Birga ichilmaydi
Davolanish paytida tavsiya etilmaydi.
Serotonin ta’sirli dorilar: triptanlar, tramadol, linezolid, metilen ko‘ki, boshqa SSRI, litiy, petidin, buprenorfin, dalachoy (zveroboy), fentanil Ehtiyotkorlik
Serotonin sindromi xavfi — qattiq kuzatuv kerak.
Ichiladigan antikoagulyantlar, aspirin, NYQD, klozapin, fenotiazinlar, uch halqali antidepressantlar Ehtiyotkorlik
Qon ketish xavfi oshadi.
Klomipramin, nortriptilin, dezipramin, perfenazin, risperidon, atomoksetin, propafenon, flekainid, metoprolol Ehtiyotkorlik
Paroksetin ularning qondagi miqdorini oshirishi mumkin.
Protsiklidin Ehtiyotkorlik
Uning miqdori ancha oshadi — antixolinergik ta’sirlar bo‘lsa dozasi kamaytiriladi.
Fosamprenavir/ritonavir Ehtiyotkorlik
Paroksetin miqdorini taxminan 55% ga kamaytiradi.
Mivakuriy, suksametoniy (narkozda) Ehtiyotkorlik
Mushak bo‘shashtiruvchi ta’siri uzayishi mumkin.
Pravastatin Ehtiyotkorlik
Qonda qand oshishi mumkin — diabetda dori dozasini o‘zgartirish kerak bo‘lishi mumkin.
Jigar fermentlarini to‘xtatuvchi dorilar Ehtiyotkorlik
Paroksetinning pastroq dozalari ko‘rib chiqiladi.
Ko‘p ichib qo‘ydingizmi?
Paroksetinning xavfsizlik chegarasi keng. Nojo‘ya ta’sirlardan tashqari isitma va beixtiyor mushak qisqarishlari kuzatilgan; 2000 mg gacha yolg‘iz o‘zi ichilganda ham bemorlar odatda jiddiy oqibatsiz tuzalgan. Boshqa psixotrop dorilar yoki alkogol bilan birga ichilganda koma, EKG o‘zgarishlari, juda kam o‘lim holatlari bo‘lgan. Maxsus antidot yo‘q; bir necha soat ichida 20–30 g faollashtirilgan ko‘mir berilishi mumkin, hayotiy ko‘rsatkichlar kuzatiladi.
Reksetin narxi
Davlat belgilagan eng yuqori chakana narx (referent narx). Har bir qadoq yonida narx belgilangan sana.
Manba: Farmatsevtika tarmog‘ini rivojlantirish agentligi, referent narxlar ro‘yxati.
Analoglari: paroksetin
Tarkibida paroksetin bor 3 ta dori. Almashtirishdan oldin shifokor yoki farmatsevt bilan maslahatlashing.
ParsoletTabletka · 20 mg · MakedoniyaRetseptliKo‘p beriladigan savollar
Reksetin qanday ichiladi?
Kuniga 1 marta ertalab, ovqat vaqtida; tabletka chaynalmaydi. Depressiyada odatda sutkasiga 20 mg.
Qancha vaqtda ta’sir qila boshlaydi?
Depressiyada yaxshilanish odatda bir haftadan keyin boshlanadi, lekin ikkinchi haftadan sezilishi mumkin. Doza 3–4 haftada qayta ko‘riladi.
Necha oy ichiladi?
Depressiyada kamida 6 oy. Obsessiv-kompulsiv va vahima buzilishida bir necha oy yoki undan ko‘p. Muddatni shifokor belgilaydi.
Reksetinni birdan to‘xtatsa bo‘ladimi?
Yo‘q. Keskin to‘xtatilsa bosh aylanishi, sezgi buzilishi, uyqu buzilishi, xavotir, ko‘ngil aynishi bo‘lishi mumkin. Doza bir necha hafta yoki oy davomida asta-sekin kamaytiriladi (tadqiqotlarda har hafta 10 mg dan).
Bolalar va o‘smirlarga mumkinmi?
Yo‘q, 18 yoshgacha qo‘llanmaydi — o‘z joniga qasd xatti-harakati va dushmanlik xavfi oshgan.
Spirtli ichimlik bilan bo‘ladimi?
Yo‘q, davolanish paytida spirtli ichimlikdan saqlanish tavsiya etiladi.
Homiladorlikda va emizishda mumkinmi?
Homiladorlikda faqat qat’iy ko‘rsatma bo‘lsa, shifokor qarori bilan; keskin to‘xtatmang. Emizishda sutga oz o‘tadi, chaqaloqda ta’sir kuzatilmagan — emizishni davom ettirish mumkinligi ko‘rib chiqiladi.
Rasmiy yo‘riqnoma
Rasmiy yo‘riqnomaning to‘liq matni
Bu dorining o‘z yo‘riqnomasi reyestrda yo‘q, shu ta’sir qiluvchi moddali dori yo‘riqnomasi keltirilgan: ПИКСАРИН® Таблетки, покрытые пленочной оболочкой 20мг блистеры №10(1x10) (DV/X 11455/08/26). Doza dorining shakli va miqdoriga qarab farq qilishi mumkin.
Tavsifi
oq rangdan deyarli oq ranggacha, oval shakldagi, bir tomonida sindirish chizig’i va ikkinchi tomoni silliq plyonka qobiq bilan qoplangan tabletkalar.
Qo‘llanilishi
- Katta depressiv buzilish
- Obsessiv-kompulsiv buzilish
- Agorafobiyali va agorafobiyasiz vahima buzilishi
- Ijtimoiy xavotirli buzilish / ijtimoiy fobiya
- Tarqalgan xavotirli buzilish
- Posttravmatik sindromda qo’llaniladi
Qo‘llash usuli va dozalari
Dozalash
Katta depressiv buzilish
Tavsiya etiladigan doza kuniga 20 mg ni tashkil etadi. Umuman patsiyentlar sog’ayishi bir haftadan keyin boshlanadi, biroq terapiyaning faqat ikkinchi haftasida aniq bo’lishi mumkin.
Barcha antidepressantlar kabi davolash boshlanganidan so’ng 3-4 hafta davomida, so’ngra esa klinik maqsadga muvofiqlikka qarab, dozalashni qayta ko’rib chiqish va zarur hollarda, tuzatish kiritish kerak. 20 mg ga javob yetarli bo’lmagan ayrim patsiyentlarda doza asta-sekin, patsiyentning klinik javobiga qarab, 10 mg dan kuniga maksimal 50 mg gacha oshirib borilishi mumkin.
Depressiya bo’lgan patsiyentlarni simptomlar yo’qligiga ishonch hosil qilish uchun yetarli vaqt davrida, eng kamida, 6 oy davomida davolash kerak.
Obsessiv-kompulsiv buzilish
Tavsiya etiladigan doza kuniga 40 mg ni tashkil etadi. Patsiyentlarga kuniga 20 mg dan boshlash kerak va doza asta-sekin tavsiya etilgan dozagacha 10 mg dan oshirib borilishi kerak. Agar tavsiya etilgan doza qabul qilingan bir necha haftadan so’ng klinik javob yetarli emasligi kuzatilsa, ayrim patsiyentlarga dozani kuniga maksimal 60 mg gacha asta-sekin oshirib borish yordam berishi mumkin.
Obsessiv-kompulsiv buzilish bo’lgan patsiyentlarni simptomlar yo’qligiga ishonch hosil qilish uchun yetarli vaqt davri davomida davolash kerak. Ushbu davr bir necha oy yoki hatto undan ko’proq davrni tashkil etishi mumkin (“Farmakodinamikasi” bo’limiga qarang).
Vahima buzilishi
Tavsiya etiladigan doza kuniga 40 mg ni tashkil etadi. Patsiyentlarga kuniga 10 mg dan boshlash kerak, doza esa asta-sekin tavsiya etilgan dozagacha, patsiyent reaksiyasiga qarab, 10 mg dan oshirib borilishi kerak. Odatda, ushbu kasallikni davolashning erta bosqichlarida paydo bo’ladigan vahima kasalligi simptomatikalari potensial yomonlashishini minimumga keltirish uchun quyi boshlang’ich doza tavsiya etiladi. Agar tavsiya etilgan doza qabul qilingan bir necha haftadan so’ng klinik javob yetarli emasligi kuzatilsa, ayrim patsiyentlarga dozani kuniga maksimal 60 mg gacha asta-sekin oshirib borish yordam berishi mumkin.
Vahima kasalligi bo’lgan patsiyentlarni simptomlar yo’qligiga ishonch hosil qilish uchun yetarli vaqt davri davomida davolash kerak. Ushbu davr bir necha oy yoki hatto undan ko’proq davrni tashkil etishi mumkin (“Farmakodinamikasi” bo’limiga qarang).
Ijtimoiy xavotirli buzilish/ijtimoiy fobiya
Tavsiya etiladigan doza kuniga 20 mg ni tashkil etadi. Agar tavsiya etilgan doza qabul qilingan bir necha haftadan so’ng klinik javob yetarli emasligi kuzatilsa, ayrim patsiyentlarga dozani kuniga maksimal 50 mg gacha asta-sekin 10 mg dan oshirib borish yordam berishi mumkin. Uzoq muddatli qo’llanishni doimiy ravishda qayta baholab borish kerak (“Farmakodinamikasi” bo’limiga qarang).
Tarqalgan xavotirli buzilish
Tavsiya etiladigan doza kuniga 20 mg ni tashkil etadi. Agar tavsiya etilgan doza qabul qilingan bir necha haftadan so’ng klinik javob yetarli emasligi kuzatilsa, ayrim patsiyentlarga dozani kuniga maksimal 50 mg gacha asta-sekin 10 mg dan oshirib borish yordam berishi mumkin. Uzoq muddatli qo’llanishni doimiy ravishda qayta baholab borish kerak (“Farmakodinamikasi” bo’limiga qarang).
Posttravmatik sindrom
Tavsiya etiladigan doza kuniga 20 mg ni tashkil etadi. Agar tavsiya etilgan doza qabul qilingan bir necha haftadan so’ng klinik javob yetarli emasligi kuzatilsa, ayrim patsiyentlarga dozani kuniga maksimal 50 mg gacha asta-sekin 10 mg dan oshirib borish yordam berishi mumkin. Uzoq muddatli qo’llanishni doimiy ravishda qayta baholab borish kerak (“Farmakodinamikasi” bo’limiga qarang).
Umumiy ma’lumotlar
Paroksetin qo’llanishi bekor qilinganidan so’ng simptomlar
Preparat qabul qilinishini keskin to’xtatishdan saqlanish kerak (“Maxsus ko’rsatmalar” va “Nojo’ya ta’sirlari” bo’limlariga qarang). Klinik tadqiqotlarda foydalaniladigan asta-sekin bosqichlar rejimi kunlik dozaning haftalik intervallar bilan 10 mg ga kamaytirilishini o’z ichiga olgan. Agar doza kamaytirilganidan yoki davolash to’xtatilganidan so’ng og’ir simptomlar paydo bo’lsa, oldin buyurilgan dozani tiklash imkoniyati ko’rib chiqilishi mumkin. So’ngra shifokor doza kamaytirilishini davom ettirishi mumkin, biroq buni asta-sekin amalga oshirish kerak.
Patsiyentlar alohida guruhlari
Kattalar
Keksa yoshdagi patsiyentlarda plazmada paroksetinning yuqori konsentrasiyalari kuzatiladi, biroq plazmadagi konsentrasiyalar diapazoni sog’lom yosh patsiyentlardagi doiradan yuqori bo’ladi. Katta yoshdagi patsiyentlarda dozalashni boshlang’ich dozadan boshlash kerak. Ayrim patsiyentlarda dozani oshirish maqsadga muvofiq bo’lishi mumkin, biroq maksimal doza sutkada 40 mg dan yuqori bo’lmasligi kerak.
Bolalar va o’smirlar (7–17 yosh)
Paroksetin bolalar va o’smirlarni davolash uchun qo’llanilmasligi kerak, chunki nazoratli klinik tadqiqotlarda paroksetin suitsidal xatti-harakat va adovatli munosabat yuqori xavfi bilan bog’liqligi isbotlangan. Bundan tashqari, ushbu tadqiqotlarda samaradorlik adekvat namoyish etilmagan (“Maxsus ko’rsatmalar” va “Nojo’ya ta’sirlari” bo’limlariga qarang).
7 yoshgacha bo’lgan bolalar
7 yoshdan kichik yoshdagi bolalarda paroksetin qo’llanishi o’rganilmagan. Ushbu yosh guruhida xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagungacha paroksetin qo’llanilmasligi kerak.
Buyrak/jigar yetishmovchiligi
Og’ir darajali buyrak yetishmovchiligi (kreatinin klirensi 30 ml/minutdan kamroq) bo’lgan patsiyentlarda yoki jigar yetishmovchiligi bo’lgan patsiyentlarda plazmada paroksetin konsentrasiyalari oshishi kuzatiladi. Shu tufayli dozalash quyi doza diapazoni chegarasi bilan cheklanishi kerak.
Qo’llash usuli
Paroksetinni kuniga 1 marta ertalab ovqatlanish vaqtida qabul qilish tavsiya etiladi.
Tabletkani chaynamasdan yutish kerak.
Zarur hollarda, tabletkani teng dozalarga bo’lish mumkin.
Qo‘llash mumkin bo‘lmagan holatlar
Preparatning ta’sir etuvchi moddasiga yoki tarkibidagi yordamchi moddalardan istalgan biriga o’ta yuqori sezuvchanlik.
Paroksetin monoaminoksidaz ingibitorlari bilan majmuada qo’llanishi mumkin emas. Ayrim holatlarda linezolid (qaytariluvchan noselektiv monoaminoksidaz ingibitorlari hisoblangan antibiotik) paroksetin bilan majmuada buyurilishi mumkin, bunda serotonin sindromi simptomlari puxta kuzatilishi va arterial bosim monitoringi uchun sharoitlar yaratilgan bo’lishi kerak (“Dorilarning o’zaro ta’siri” bo’limiga qarang).
Paroksetin bilan davolashni:
- qaytarilmas monoaminoksidaz ingibitorlarini qabul qilish to’xtatilganidan so’ng ikki haftadan keyin yoki hech bo’lmaganda qaytariluvchan monoaminoksidaz ingibitorlarini (masalan, moklobemid, linezolid, metiltioniniy xlorid (ko’k metilen) qabul qilish to’xtatilganidan so’ng 24 soatdan keyin boshlash mumkin.
Paroksetinni qabul qilish to’xtatilishi va har qanday monoaminoksidaz ingibitorlari bilan davolashni boshlash o’rtasida eng kamida bir hafta o’tishi kerak.
Paroksetin tioridazin bilan majmuada qo’llanilmasligi kerak, chunki CYP450 2D6 jigar fermentini ingibitsiya qiladigan boshqa preparatlar kabi paroksetin plazmada tioridazin darajasini oshirishi mumkin (“Dorilarning o’zaro ta’siri” bo’limiga qarang). Faqat tioridazin yuborilishi QTc intervali uzayishiga, tegishli ravishda, «piruet» turidagi jiddiy yurak qorinchalari aritmiyalariga va to’satdan o’limga olib kelishi mumkin.
Paroksetin pimozid bilan majmuada qo’llanilmasligi kerak (“Dorilarning o’zaro ta’siri” bo’limiga qarang).
Nojo‘ya ta’sirlar
Quyida qayd etilgan nojo’ya reaksiyalardan ayrimlari uzoq muddatli davolashda intensivligi va takrorlanish tezligi bo’yicha kamayishi mumkin va odatda, davolash to’xtatilishiga olib kelmaydi. Dori preparatlariga nojo’ya reaksiyalar quyida tizim-a’zo sinflari va takrorlanish tezligi bo’yicha keltirilgan. Takrorlanish tezligi quyidagicha belgilanadi: juda tez-tez (≥1/10); tez-tez (≥1/100, <1/10); tez-tez emas (≥1/1000, <1/100); kam hollarda (≥1/10 000, <1/1000); juda kam hollarda (<1/10 000); takrorlanish tezligi noma’lum (mavjud ma’lumotlar bo’yicha baholash mumkin emas).
Qon va limfatik tizim tomonidan buzilishlar
Tez-tez emas: asosan teri va shilliq qavatlarda anomal qon ketish (shu jumladan, ekximoz va ginekologik qon ketish).
Juda kam hollarda: trombotsitopeniya.
Immun tizim tomonidan buzilishlar
Juda kam hollarda: og’ir darajali va potensial o’limga olib keladigan allergik reaksiyalar (shu jumladan, anafilaktoid reaksiyalar va angionevrotik shish).
Endokrin buzilishlar
Juda kam hollarda: antidiuretik gormonning noadekvat sekretsiyasi sindromi.
Metabolizm va ovqatlanish tizimi tomonidan buzilishlar
Tez-tez: xolesterin darajasi oshishi, ishtaha kamayishi.
Tez-tez emas: diabet bo’lgan patsiyentlarda glikemik nazorat o’zgarishlari to’g’risida ma’lum qilingan (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Kam hollarda: giponatriyemiya.
Ko’pincha, keksa yoshdagi patsiyentlarda, ba’zan, antidiuretik gormonning noadekvat sekretsiyasi sindromi tufayli giponatriyemiya to’g’risida ma’lum qilingan.
Ruhiy buzilishlar
Tez-tez: uyquchanlik, uyqusizlik, ta’sirlanish, anomal tush ko’rishlar (shu jumladan, tungi bosinqirashlar).
Tez-tez emas: fikrlashda chalkashishlar, gallyutsinatsiyalar.
Kam hollarda: vasvasa reaksiyalari, xavotirlik, depersonalizatsiya, vahima hujumlari, akatiziya (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Takrorlanish tezligi noma’lum: suitsidal fikrlar, suitsidal xatti-harakat, agressiya, bruksizm.
Paroksetin bilan davolash vaqtida yoki davolash to’xtatilganidan so’ng tez orada suitsidal fikrlar va suitsidal xatti-harakat to’g’risida ma’lum qilingan (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Postmarketing tajribada agressiya holatlari kuzatilgan.
Ushbu simptomlar asosiy kasallik bilan ham bog’liq bo’lishi mumkin.
Nerv tizimi tomonidan buzilishlar
Tez-tez: bosh aylanishi, tremor, bosh og’rishi, diqqatni jamlash buzilishi.
Tez-tez emas: ekstrapiramid buzilishlar.
Kam hollarda: tirishishlar, bezovta oyoqlar sindromi.
Juda kam hollarda: serotonin sindromi (simptomlar ta’sirlanish, ongni chalkashish, ko’p terlash, gallyutsinatsiyalar, giperrefleksiya, mioklonus, titrash, taxikardiya va tremorni o’z ichiga olishi mumkin).
Ekstrapiramid buzilishlar, shu jumladan, orofatsial distoniya to’g’risida ma’lumotlar ba’zan birga kechadigan harakatlanish buzilishlari bo’lgan yoki neyroleptik preparatlarni qabul qilgan patsiyentlardan olingan.
Ko’rish a’zosi tomonidan buzilishlar
Tez-tez: xira ko’rish.
Tez-tez emas: midriaz (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Juda kam hollarda: o’tkir darajali glaukoma.
Eshitish a’zosi va labirint tomonidan buzilishlar
Takrorlanish tezligi noma’lum: tinnitus.
Yurak tomonidan buzilishlar
Tez-tez emas: sinusli taxikardiya.
Kam hollarda: bradikardiya.
Qon tomirlar tomonidan buzilishlar
Tez-tez emas: arterial bosimning tranzitor oshishi yoki pasayishi, postural gipotenziya.
Arterial bosimning tranzitor oshishi yoki pasayishi to’g’risida paroksetin bilan davolashdan so’ng, odatda, birga kechadigan arterial gipertenziya yoki bezovtalik bo’lgan patsiyentlarda ma’lum qilingan.
Nafas olish tizimi, ko’krak qafasi va ko’ks oralig’i a’zolari tomonidan buzilishlar
Tez-tez: esnash.
Me’da-ichak yo’li tomonidan buzilishlar
Juda tez-tez: ko’ngil aynishi.
Tez-tez: ich qotish, diareya, qusish, og’iz qurishi.
Juda kam hollarda: me’da-ichak yo’lidan qon ketish.
Takrorlanish tezligi noma’lum: mikroskopik kolit.
Jigar va o’t chiqarish yo’llari tomonidan buzilishlar
Kam hollarda: jigar fermentlari faolligi oshishi.
Juda kam hollarda: jigar tomonidan buzilishlar (masalan, gepatit, ba’zan sariqlik va/yoki jigar yetishmovchiligi bilan birga kechadigan).
Jigar fermentlari darajasi oshishi to’g’risida ma’lum qilingan. Postmarketing jigar tomonidan nojo’ya ta’sirlar (masalan, gepatit, ba’zan sariqlik va/yoki jigar yetishmovchiligi bilan birga kechadigan gepatit) to’g’risida ham juda kam hollarda ma’lum qilingan. Jigar funksiyasi ko’rsatkichlari uzoq vaqt yuqori bo’lgan holatda paroksetin qabul qilinishini to’xtatish to’g’risidagi masalani ko’rib chiqish kerak.
Teri va teri osti to’qimalar tomonidan buzilishlar
Tez-tez: ko’p terlash.
Tez-tez emas: teri toshmasi, qichishish.
Juda kam hollarda: og’ir darajali teri nojo’ya reaksiyalari (shu jumladan, ko’p shaklli eritema, Stivens-Djonson sindromi va toksik epidermal nekroliz), eshakemi, fotosezuvchanlik reaksiyalari.
Buyrak va siydik chiqarish yo’llari tomonidan buzilishlar
Tez-tez emas: siydik tutilishi, siydik tutaolmaslik.
Reproduktiv tizim va sut bezlari tomonidan buzilishlar
Juda tez-tez: seksual disfunksiya.
Kam hollarda: giperprolaktinemiya / galaktoreya, hayz sikl buzilishi (shu jumladan, menorragiya, metrorragiya, amenoreya, menstruatsiyalar kechikishi va nomuntazamligi).
Juda kam hollarda: priapizm.
Takrorlanish tezligi noma’lum: tug’ishdan keyingi qon ketish.
Serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar / serotonin va noradrenalinni qayta qamrab oluvchi ingibitorlar terapevtik sinfi uchun tug’ishdan keyingi qon ketish to’g’risida ma’lum qilingan (“Maxsus ko’rsatmalar” va “Homiladorlik va laktatsiya davrida qo’llanilishi” bo’limlariga qarang).
Mushak, skelet va biriktiruvchi to’qimalar tomonidan buzilishlar
Kam hollarda: artralgiya, mialgiya.
Asosan, 50 yosh va undan katta yoshdagi patsiyentlarda o’tkazilgan epidemiologik tadqiqotlar serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar va tritsiklik antidepressantlar qabul qilayotgan patsiyentlarda suyak sinishlari yuqori xavfidan dalolat beradi. Ushbu xavfga olib keladigan mexanizm ma’lum emas.
Umumiy buzilishlar va dori yuborilgan joydagi reaksiyalar
Tez-tez: asteniya, tana vazni oshishi.
Juda kam hollarda: periferik shishlar.
Paroksetin bilan davolash to’xtatilganida kuzatiladigan bekor qilish simptomlari
Tez-tez: bosh aylanishi, sensor buzilishlar, uyqu buzilishi, xavotirlik, bosh og’rishi.
Tez-tez emas: ta’sirlanish, ko’ngil aynishi, tremor, ongni chalkashish, ko’p terlash, his-tuyg’ular o’zgaruvchanligi, ko’rish qobiliyati buzilishi, yurak urishi, diareya, asabiylashish.
Paroksetin qo’llanishini bekor qilish (ayniqsa, keskin ravishda), odatda, bekor qilish sindromiga olib keladi. Bosh aylanishi, sezuvchanlik buzilishi (shu jumladan, paresteziya, elektr toki urish sezgisi va quloqlarda shovqin), uyqu buzilishi (shu jumladan, intensiv tush ko’rish), qattiq hayajonlanish yoki bezovtalik, ko’ngil aynishi, tremor, fikrlashda chalkashish, ko’p terlash, bosh og’rishi, diareya, his-tuyg’ular o’zgaruvchanligi, ko’rish qobiliyati buzilishi, yurak urishi va asabiylashish to’g’risida ma’lum qilingan.
Odatda, ushbu holatlar yengil yoki o’rtacha og’irlik darajasida bo’ladi va o’z-o’zidan o’tib ketadi; biroq, ayrim patsiyentlarda ular og’ir darajali va/yoki uzoq muddatli bo’lishi mumkin. Shu tufayli, paroksetin bilan davolash boshqa talab qilinmaydigan holatda, dozani kamaytirish orqali asta-sekin bekor qilishni amalga oshirish tavsiya etiladi (“Qo’llash usuli va dozalar” va “Maxsus ko’rsatmalar” bo’limlariga qarang).
Bolalarda klinik tadqiqotlardagi nojo’ya ta’sirlari
Quyidagi noxush holatlar kuzatilgan
Suitsidal xatti-harakat (shu jumladan, o’z joniga qasd qilishga urinishlar va suitsidal fikrlar), o’zining biron-bir a’zosini qasddan jarohatlovchi xatti-harakat va yuqori adovatli munosabat yuqori xavfi kuzatilgan. O’z joniga qasd qilishga urinishlar va suitsidal fikrlar, asosan, katta depressiv buzilish bo’lgan o’smirlarda klinik tadqiqotlarda kuzatilgan. Yuqori adovatli munosabat, shu jumladan, obsessiv-kompulsiv buzilish bo’lgan bolalarda, ayniqsa, 12 yoshdan kichik yoshdagi bolalarda kuzatilgan.
Kuzatilgan qo’shimcha holatlar quyidagilardan iborat bo’lgan: ishtaha kamayishi, tremor, ko’p terlash, giperkineziya, qattiq hayajonlanish, his-tuyg’ular o’zgaruvchanligi (shu jumladan, yig’lash va kayfiyat o’zgarib turishi), qon ketish, ko’proq teri va shilliq qavatlarda qon ketish bilan bog’liq nojo’ya holatlar.
Paroksetin qo’llanishi bekor qilinganidan / dozasi kamaytirilganidan so’ng quyidagi holatlar kuzatilgan: his-tuyg’ular o’zgaruvchanligi (shu jumladan, yig’lash, kayfiyat o’zgaruvchanligi, o’zining biron-bir a’zosini qasddan jarohatlash, o’z joniga qasd qilishga urinishlar va suitsidal fikrlar), asabiylashish, bosh aylanishi, ko’ngil aynishi va qorindagi og’riq (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Bolalarda klinik tadqiqotlar to’g’risida qo’shimcha axborot olish uchun “Farmakodinamikasi” bo’limiga qarang.
Taxmin qilinadigan nojo’ya reaksiyalar to’g’risida ma’lum qilish
Dori preparati ro’yxatdan o’tkazilganidan so’ng taxmin qilinadigan nojo’ya reaksiyalari to’g’risida ma’lum qilish muhim. Bu dori preparatining foyda/xavf nisbatining doimiy monitoringini amalga oshirish imkonini beradi. Tibbiyot xodimlariga “O’zbekiston Respublikasi hududida dori preparatlarining sifati bo’yicha e’tirozlar (takliflar)ni qabul qiluvchi tashkilot nomi va manzili” bo’limida qayd etilgan aloqa bog’lash uchun axborot orqali har qanday taxmin qilinadigan noxush reaksiyalar to’g’risida ma’lum qilish tavsiya etiladi.
Maxsus ko‘rsatmalar
Paroksetin bilan davolashni, MAO qaytarilmas ingibitori bilan davolash to’xtatilganidan so’ng ikki haftadan keyin yoki MAO qaytariluvchan ingibitori bilan davolash to’xtatilganidan so’ng 24 soatdan keyin ehtiyotkorlik bilan boshlash kerak. Optimal klinik javobga erishilgungacha paroksetin dozasini asta-sekin oshirib borish kerak (“Qo’llash mumkin bo’lmagan holatlar” va “Dorilarning o’zaro ta’siri” bo’limlariga qarang).
Bolalar yoshidagi patsiyentlar
Paroksetin 18 yoshgacha bo’lgan bolalar va o’smirlarni davolash uchun qo’llanilmasligi kerak. Suitsidal xatti-harakat (shu jumladan, o’z joniga qasd qilishga urinishlar va suitsidal fikrlar) va adovatli munosabat (ko’pincha agressiya, oppozitsion xatti-harakat va g’azablanish) klinik tadqiqotlarda antidepressantlar qabul qilgan bolalar va o’smirlar o’rtasida platsebo qabul qilgan bolalar va o’smirlarga nisbatan ko’proq kuzatilgan. Agar klinik zaruriyat asosida davolash to’g’risida qaror qabul qilinsa, patsiyent suitsidal simptomlar paydo bo’lishi yuzasidan puxta kuzatilishi kerak. Bundan tashqari, bolalar va o’smirlarda qo’llanishining o’sish, yetilish, kognitiv va xatti-harakat rivojlanishiga tegishli xavfsizligi to’g’risida uzoq muddatli ma’lumotlar yo’q.
O’z joniga qasd qilish / suitsidal fikrlar yoki klinik yomonlashish
Depressiya suitsidal fikrlar, o’zining biron-bir a’zosini qasddan jarohatlash va o’z joniga qasd qilish (o’z joniga qasd qilish bilan bog’liq hodisalar) yuqori xavfi bilan bog’liq. Ushbu xavf sezilarli remissiya boshlangungacha saqlanib qoladi. Sog’ayish davolashning dastlabki bir necha haftasi davomida va undan uzoqroq vaqt mobaynida boshlanmasligi tufayli patsiyentlar sog’ayish boshlangungacha qat’iy kuzatuv ostida bo’lishlari kerak. Umumiy klinik tajriba o’z joniga qasd qilish xavfi sog’ayishning erta bosqichlarida kuchayishi mumkinligidan dalolat beradi.
Paroksetin buyuriladigan boshqa ruhiy holatlar ham suitsidal hodisalar xavfi oshishi bilan bog’liq bo’lishi mumkin. Bundan tashqari, ushbu holatlar katta depressiv buzilish bilan birga kechishi mumkin. Shu tufayli boshqa ruhiy buzilishlar bo’lgan patsiyentlarni davolashda ham katta depressiv buzilish bo’lgan patsiyentlarni davolashda qo’llaniladigan ehtiyotkorlik choralariga rioya qilinishi kerak.
Ma’lumki, anamnezida suitsidal hodisalar bo’lgan patsiyentlar yoki davolash boshlangungacha suitsidal fikrlari yaqqol ifodalangan, suitsidal fikrlash yoki suitsidal urinishlar yuqori xavfiga moyil bo’lgan patsiyentlar davolash vaqtida ham puxta kuzatib borilishi kerak. Ruhiy buzilishlar bo’lgan katta yoshdagi patsiyentlarda antidepressantlar platsebo-nazoratli klinik tadqiqotlari meta-tahlili 25 yoshdan kichik yoshdagi patsiyentlarda antidepressantlar qabul qilinganida platseboga nisbatan suitsidal xatti-harakat yuqori xavfidan dalolat beradi (“Farmakodinamikasi” bo’limiga qarang).
Dori preparati bilan davolashni, ayniqsa, davolash boshlanishida va dozalar o’zgartirilganidan so’ng yuqori xavf bo’lgan patsiyentlar puxta kuzatilishi bilan birga olib borish kerak. Patsiyentlar (va patsiyentlarga qaraydigan shaxslar) har qanday klinik yomonlashishni, suitsidal xatti-harakat yoki fikrlar va xatti-harakatidagi g’ayritabiiy o’zgarishlarni kuzatishlari va ushbu simptomlar bo’lgan holatda darhol tibbiy yordam uchun murojaat qilishlari zarurligi to’g’risida ogohlantirilishi kerak.
Akatiziya / psixomotor bezovtaligi
Paroksetin qo’llanishi, odatda, sub’ektiv distress bilan bog’liq bir joyda o’tirish yoki turishga layoqatsizlik kabi bezovtalik va psixomotor hayajonlanish ichki hissi bilan xususiyatlanadigan akatiziya rivojlanishi bilan bog’liq. Ko’pincha, bu davolashning dastlabki bir necha haftasi davomida yuz beradi. Ushbu simptomlar rivojlanayotgan patsiyentlarda doza oshirilishi qo’llanilmasligi mumkin.
Serotonin sindromi / Xavfli neyroleptik sindrom
Kam hollarda serotonin sindromi yoki xavfli neyroleptik sindromga o’xshash holatlar rivojlanishi paroksetin bilan davolash tufayli, ayniqsa, u boshqa serotoninergik va/yoki neyroleptik preparatlar bilan majmuada qo’llanilganida paydo bo’lishi mumkin. Ushbu sindromlar hayot uchun potensial xavfli holatlarga olib kelishi mumkinligi tufayli, agar bunday holatlar (gipertermiya, rigidlik, mioklonus, muhim ko’rsatkichlar tez o’zgaruvchanligi ehtimoli bilan vegetativ nobarqarorlik, ruhiy maqom o’zgarishlari, shu jumladan, fikrlashda chalkashish kabi simptomlar klasterlari), asabiylashish, alahsirash va og’ir behushlik holatigacha kuchayib boradigan qattiq hayajonlanish) rivojlansa, paroksetin bilan davolashni to’xtatish va tutib turuvchi simptomatik davolashni boshlash kerak. Paroksetin serotoninergik sindrom rivojlanishi xavfi tufayli serotonin turdoshlari (L-triptofan, oksitriptan kabi) bilan birga qo’llanilmasligi kerak (“Qo’llash mumkin bo’lmagan holatlar” va “Dorilarning o’zaro ta’siri” bo’limlariga qarang).
Vahima kasalligi
Barcha antidepressantlar kabi paroksetin anamnezida vahima kasalligi bo’lgan patsiyentlarda ehtiyotkorlik bilan qo’llanishi kerak. Maniakal fazaga kirayotgan har qanday patsiyentda paroksetin qabul qilinishini to’xtatish kerak.
Buyrak / jigar yetishmovchiligi
Og’ir darajali buyrak yetishmovchiligi bo’lgan patsiyentlarda yoki jigar yetishmovchiligi bo’lgan patsiyentlarda ehtiyotkorlikka rioya qilish tavsiya etiladi (“Qo’llash usuli va dozalar” bo’limiga qarang).
Diabet
Diabet bo’lgan patsiyentlarda serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar bilan davolanish glikemik nazoratni o’zgartirishi mumkin. Insulin va/yoki peroral gipoglikemiya preparatlari dozalariga tuzatish kiritish talab qilinishi mumkin. Bundan tashqari, paroksetin va pravastatin bir vaqtda qo’llanilganida qonda glyukoza darajasi oshishi mumkinligini nazarda tutadigan tadqiqotlar o’tkazilgan (“Dorilarning o’zaro ta’siri” bo’limiga qarang).
Tutqanoq
Boshqa antidepressantlar kabi paroksetin tutqanog’i bo’lgan patsiyentlarda ehtiyotkorlik bilan qo’llanishi kerak.
Tirishishlar
Umuman, xurujlarning takrorlanish tezligi paroksetin qabul qilgan patsiyentlarda 0,1% ga kamroq. Tirishish paydo bo’lgan har qanday patsiyentda preparatni qabul qilishni to’xtatish kerak.
Elektr-tirishish davolash (EST)
Paroksetinning EST bilan bir vaqtda qo’llanish klinik tajribasi cheklangan.
Glaukoma
Boshqa serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar kabi paroksetin midriazni chaqirishi mumkin va u yopiq burchakli glaukoma yoki anamnezida glaukoma bo’lgan patsiyentlarda ehtiyotkorlik bilan qo’llanishi kerak.
Yurak kasalliklari
Yurak kasalliklari bo’lgan patsiyentlarda odatdagi ehtiyotkorlik choralariga rioya qilinishi kerak.
Giponatriyemiya
Ko’proq keksa yoshdagi patsiyentlarda giponatriyemiya to’g’risida kam hollarda ma’lum qilingan. Masalan, birga qo’llaniladigan dori preparatlarini qabul qilish yoki jigar sirrozi tufayli paydo bo’ladigan giponatriyemiya rivojlanishi xavfi bo’lgan patsiyentlarda ham ehtiyotkorlik choralariga rioya qilinishi kerak. Giponatriyemiya, odatda, paroksetin qo’llanishi bekor qilinganidan so’ng yo’qoladi.
Qon ketish
Serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlarni qabul qilishda ekximozalar va purpura kabi teri qon ketishlari bilan bog’liq buzilishlar to’g’risida ma’lum qilingan. Boshqa gemorragik holatlar, masalan, me’da-ichak va ginekologik qon ketishlar to’g’risida ma’lum qilingan. Keksa yoshdagi patsiyentlar hayz bilan bog’liq bo’lmagan qon ketishlar yuqori xavfiga uchrashlari mumkin.
Serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar / serotonin va noradrenalinni qayta qamrab oluvchi ingibitorlar tug’ishdan keyingi qon ketish xavfini oshirishi mumkin (“Nojo’ya ta’sirlari” va “Homiladorlik va laktatsiya davrida qo’llanilishi” bo’limlariga qarang).
Peroral antikoagulyantlar, trombotsitlar funksiyasiga ta’sir etadigan yoki qon ketish xavfini oshirishi mumkin bo’lgan preparatlar (masalan, klozapin, fenotiazinlar kabi atipik neyroleptiklar, aksariyat tritsiklik antidepressantlar, atsetilsalitsil kislotasi, NYAQP, SOG-2 ingibitorlari) bilan bir vaqtda serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlarni qabul qilayotgan patsiyentlarda, shuningdek qon quyulishi buzilishi bo’lgan yoki anamnezda qon ketishlarga moyillik holatlari bo’lgan patsiyentlarda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak (“Nojo’ya ta’sirlari” bo’limiga qarang).
Tamoksifen bilan o’zaro ta’siri
Paroksetin, CYP2D6 kuchli ingibitori tamoksifenning eng muhim faol metabolitlaridan biri endoksifen konsentrasiyalari kamayishiga olib kelishi mumkin. Shu tufayli tamoksifen bilan davolash vaqtida imkon darajada paroksetinni qabul qilishdan saqlanish kerak (“Dorilarning o’zaro ta’siri” bo’limiga qarang).
Paroksetin bilan davolash to’xtatilganida kuzatiladigan bekor qilish simptomlari
Davolash to’xtatilganida, ayniqsa, davolash to’xtatilishi to’satdan yuz bergan holatda, ko’pincha bekor qilish simptomlari kuzatiladi (“Nojo’ya ta’sirlari” bo’limiga qarang). Klinik tadqiqotlarda davolash to’xtatilganida kuzatiladigan noxush holatlar platsebo qabul qilgan 20% pasiyentlarga nisbatan paroksetin qabul qilgan 30% patsiyentlarda kuzatilgan. Bekor qilish simptomlarining paydo bo’lishi narkotik bog’liqlik va odatlanishdagi simptomlardan farq qiladi.
Bekor qilish sindromi xavfi bir necha omillarga, shu jumladan, davolash davom etish muddatiga va dozasiga, shuningdek dozani kamaytirish tezligiga bog’liq bo’lishi mumkin.
Bosh aylanishi, sezuvchanlik buzilishi (shu jumladan, paresteziya, elektr toki urish sezgisi va quloqlarda shovqin), uyqu buzilishi (shu jumladan, intensiv tush ko’rish), qattiq hayajonlanish yoki bezovtalik, ko’ngil aynishi, tremor, fikrlashda chalkashish, ko’p terlash, bosh og’rishi, diareya, his-tuyg’ular o’zgaruvchanligi, ko’rish qobiliyati buzilishi, yurak urishi va asabiylashish to’g’risida ma’lum qilingan. Odatda, ushbu simptomlar yengil og’irlik darajasidan o’rtacha og’irlik darajasigacha bo’ladi, biroq, ayrim patsiyentlarda ular intensivligi bo’yicha og’ir darajali bo’lishi mumkin. Odatda, ular davolash to’xtatilganidan so’ng dastlabki bir necha kun davomida paydo bo’ladi, biroq preparat qabul qilinishini bexosdan o’tkazib yuborgan patsiyentlarda bunday simptomlar to’g’risida juda kam hollarda ma’lum qilingan. Ushbu simptomlar, odatda, o’z-o’zidan o’tib ketadi va ikki hafta davomida yo’qoladi, garchi ayrim patsiyentlarda ular uzoqroq (ikki-uch oy va undan ko’proq) davom etishi mumkin. Shu tufayli davolash to’xtatilganida patsiyentning ehtiyojlariga asosan bir necha hafta yoki oy davomida paroksetin dozasini asta-sekin kamaytirib borish tavsiya etiladi (“Qo’llash usuli va dozalar” bo’limiga qarang).
Seksual disfunksiya
Serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar seksual disfunksiya simptomlarini chaqirishi mumkin (“Nojo’ya ta’sirlari” bo’limiga qarang). Serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlarni qabul qilish to’xtatilganiga qaramay, simptomlari saqlanib qolgan uzoq muddatli seksual disfunksiya to’g’risida ma’lum qilingan.
Natriy
Paroksetinning har bir tabletkasi 1 mmoldan kamroq natriy (23 mg) saqlaydi, ya’ni deyarli natriyni saqlamaydi.
Boshqa dorilar bilan o‘zaro ta’siri
Serotoninergik preparatlar
Boshqa serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar bilan holatdagi kabi serotoninergik preparatlar bilan birga qo’llanishi 5-HT bilan bog’liq ta’sirlar rivojlanishiga olib kelishi mumkin (serotonin sindromi: “Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang). Paroksetinni serotoninergik preparatlar (masalan, L-triptofan, triptanlar, tramadol, linezolid, metiltioniniy xlorid (metilen ko’k), serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar, litiy, petidin, buprenorfin va teshilgan qizilpoycha preparatlari — Hypericum perforatum) bilan birga qabul qilishda ehtiyotkorlikka rioya qilish va yanada puxta klinik monitoring o’tkazish kerak. Shuningdek, umumiy anesteziya yoki surunkali og’riqni davolash uchun fentanildan foydalanilganda ehtiyotkorlikka rioya qilish tavsiya etiladi. Serotonin sindromi rivojlanish xavfi tufayli paroksetin va monoaminoksidaz ingibitorlarining bir vaqtda qo’llanishi mumkin emas (“Qo’llash mumkin bo’lmagan holatlar” bo’limiga qarang).
Pimozid
Pimozidning bir martali yuqori dozasi (2 mg) 60 mg paroksetin bilan birga qabul qilinganida pimozid darajasining o’rtacha 2,5 baravar oshishi namoyish etilgan. Buni paroksetinning CYP2D6 ni ingibitsiya qilishi ma’lum xususiyatlari bilan izohlash mumkin. Pimozidning tor terapevtik indeksi va uning QT intervalini uzaytirish xususiyati tufayli pimozid va paroksetinning bir vaqtda qo’llanishi mumkin emas (“Qo’llash mumkin bo’lmagan holatlar” bo’limiga qarang).
Dori preparatlarini metabolizmga uchraydigan fermentlar
Dori preparatlarini metabolizmga uchraydigan fermentlar induksiyasi yoki ingibitsiya qilishi paroksetin metabolizmi va farmakokinetikasiga ta’sir etishi mumkin.
Paroksetin dori preparatlarini metabolizmga uchraydigan fermentlar ma’lum ingibitori bilan bir vaqtda qo’llanilganida, paroksetindan quyiroq diapazon dozalarida foydalanish imkoniyati ko’rib chiqilishi kerak.
Agar preparat dori preparatlarini metabolizmga uchraydigan fermentlar ma’lum induktorlari (masalan, karbamazepin, rifampitsin, fenobarbital, fenitoin) yoki fosamprenavir / ritonavir bilan bir vaqtda buyurilsa, boshlang’ich dozaga tuzatish kiritish talab qilinmaydi. Paroksetin dozasiga har qanday tuzatish kiritilishi (fermentlar induktorlari qo’llanishi boshlanganidan so’ng yoki bekor qilinganidan so’ng) klinik ta’sirga (chidamliligi va samaradorligiga) asoslanishi kerak.
Nerv-mushak blokatorlari
Serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar plazmada xolinesteraz faolligini kamaytirishi mumkin, bu mivakuriya va suksametoniyaning nerv-mushakni blokirovka qiluvchi ta’siri uzayishiga olib keladi.
Fosamprenavir / ritonavir
Sog’lom ko’ngillilarda 10 kun davomida kuniga ikki marta 700/100 mg doza fosamprenavir / ritonavirning kuniga 20 mg doza paroksetin bilan bir vaqtda qo’llanishi paroksetinning plazmadagi darajasini taxminan 55% ga sezilarli kamaytirgan. Paroksetin bilan bir vaqtda qo’llanilganida fosamprenavir / ritonavirning qon plazmasidagi darajalari boshqa tadqiqotlar nazorat ko’rsatkichlariga o’xshash bo’lgan, bu paroksetinning fosamprenavir / ritonavir metabolizmiga jiddiy ta’sir etmaganligidan dalolat beradi. 10 kundan ko’proq vaqt davomida paroksetin va fosamprenavir / ritonavirning uzoq vaqt birga qo’llanishi samaralari to’g’risida mavjud ma’lumotlar yo’q.
Protsiklidin
Paroksetinning har kuni yuborilishi plazmada protsiklidin darajasini sezilarli oshiradi. Agar antixolinergik ta’sirlar kuzatilsa, protsiklidin dozasini kamaytirish kerak.
Tirishishga qarshi preparatlar: karbamazepin, fenitoin, valproat natriy
Bir vaqtda qo’llanishi tutqanog’i bo’lgan patsiyentlarda farmakokinetik/farmakodinamik profilga hech qanday ta’sir etmaydi.
Paroksetinning CYP2D6 ga nisbatan ingibitsiya qiluvchi faolligi
Boshqa antidepressantlar kabi, shu jumladan, boshqa serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar, paroksetin P450 sitoxromi CYP2D6 jigar izofermentini ingibitsiya qilishi. CYP2D6 fermentining ingibitsiya qilish ushbu ferment bilan metabolizmga uchraydigan bir vaqtda qabul qilinayotgan preparatlarning plazmadagi konsentrasiyalari oshishiga olib keladi. Ularga ayrim tritsiklik antidepressantlar (masalan, klomipramin, nortriptilin va dezipramin), fenotiazin neyroleptiklari (masalan, perfenazin va tioridazin), risperidon, atomoksetin, ayrim 1c turidagi antiaritmik preparatlar (masalan, propafenon va flekainid) va metoprolol tegishli. Yurak yetishmovchiligida, ushbu ko’rsatkichda metoprololning tor terapevtik indeksi tufayli, paroksetinning metoprolol bilan kombinatsiyada qo’llanishi tavsiya etilmaydi.
Adabiyotda tamoksifenning eng faol shakllaridan biri, ya’ni endoksifenning plazmadagi darajasi 65–75% ga pasayishidan daolat beruvchi CYP2D6 ingibitorlari va tamoksifen o’rtasida farmakokinetik o’zaro ta’sir to’g’risida ma’lum qilingan. Ba’zi tadqiqotlarda ayrim serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar antidepressantlari bir vaqtda qo’llanilganida tamoksifenning samaradorligi kamayishi to’g’risida ma’lum qilingan. Tamoksifenning samaradorligi kamayishini istisno qilib bo’lmasligi tufayli imkon darajada CYP2D6 kuchli ingibitorlari (shu jumladan, paroksetin) bilan bir vaqtda qo’llanishidan saqlanish kerak (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Alkogol
Boshqa psixotrop preparatlari bilan holatdagi kabi patsiyentlarga paroksetinni qabul qilish vaqtida alkogol iste’molidan saqlanish tavsiya etilishi kerak.
Peroral antikoagulyantlar
Paroksetin va peroral antikoagulyantlar o’rtasida farmakodinamik o’zaro ta’sir bo’lishi mumkin. Paroksetin va peroral antikoagulyantlarning bir vaqtda qo’llanishi antikoagulyant faollik oshishiga va gemorragiya xavfiga olib kelishi mumkin. Shu tufayli paroksetin peroral antikoagulyantlarni qabul qilayotgan pasiyentlarda ehtiyotkorlik bilan qo’llanishi kerak (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Nosteroidli yallig’lanishga qarshi preparatlar (NYAQP), atsetilsalitsil kislotasi va boshqa antiagregantlar
Paroksetin va NYAQP / atsetilsalitsil kislotasi o’rtasida farmakodinamik o’zaro ta’sir bo’lishi mumkin. Paroksetin va NYAQP / atsetilsalitsil kislotasining bir vaqtda qo’llanishi qon ketish yuqori xavfiga olib kelishi mumkin (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Peroral antikoagulyantlar, trombositlar funksiyasiga ta’sir etadigan yoki qon ketish xavfini oshiradigan preparatlar (masalan, klozapin, fenotiazinlar kabi atipik neyroleptiklar, aksariyat tritsiklik antidepressantlar, atsetilsalitsil kislotasi, NYAQP, SOG-2 ingibitorlari) bilan bir vaqtda serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlarni qabul qilayotgan patsiyentlarda, shuningdek qon ivishni buzilishi bo’lgan yoki anamnezda qon ketishlarga moyillik holatlari bo’lgan patsiyentlarda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak.
Pravastatin
Tadqiqotlarda paroksetin va pravastatinning bir vaqtda qo’llanishi qonda glyukoza darajasi oshishiga olib kelishi mumkinligini nazarda tutadigan paroksetin va pravastatin o’rtasida o’zaro ta’sir kuzatilgan. Paroksetin va pravastatinni bir vaqtda qabul qilayotgan qandli diabet bo’lgan patsiyentlarga peroral gipoglikemik preparatlar va/yoki insulin dozalariga tuzatish kiritish talab qilinishi mumkin (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Homiladorlik va emizish davrida
Homiladorlik
Ayrim epidemiologik tadqiqotlar homiladorlikning birinchi uch oyligida paroksetin qo’llanishi bilan bog’liq tug’ma rivojlanish nuqsonlari, ayniqsa, yurak-qon tomir rivojlanish nuqsonlari (masalan, yurak qorinchalari o’rtasida va yurak bo’lmalari o’rtasidagi to’siqlar nuqsonlari) yuqori xavfidan dalolat beradi. Buning mexanizmi ma’lum emas. Ushbu ma’lumotlar shundan dalolat beradiki, onaga paroksetin ta’siridan so’ng bolaning yurak-qon tomir rivojlanish nuqsonlari bilan tug’ilish xavfi umumiy populyasiyada kutiladigan bunday nuqsonlarning taxminan 1/100 takrorlanish tezligiga nisbatan 2/100 dan kamroq takrorlanish tezligini tashkil etadi.
Paroksetin homiladorlik vaqtida faqat qat’iy ko’rsatkichlar bo’yicha qo’llanishi kerak. Davolovchi shifokor homiladorlarda yoki homiladorlikni rejalashtirayotgan ayollarda muqobil davolash variantlarini solishtirishi kerak. Homiladorlik vaqtida preparat qo’llanishini keskin to’xtatishdan saqlanish kerak (“Qo’llash usuli va dozalar” bo’limiga qarang).
Mazkur kuzatuvlar tug’ishgacha bir oy davomida serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar / serotonin va noradrenalinni qayta qamrab oluvchi ingibitorlar ta’siridan so’ng tug’ishdan keyingi qon ketish yuqori xavfidan (2 baravardan kamroq) dalolat beradi (“Maxsus ko’rsatmalar” va “Nojo’ya ta’sirlari” bo’limlariga qarang).
Agar ona homiladorlikning yanada kechki muddatlarida, ayniqsa, homiladorlikning uchinchi uch oyligida paroksetinni qabul qilishni davom ettirayotgan bo’lsa, yangi tug’ilgan chaqaloqlar kuzatilishi kerak.
Quyidagi simptomlar ona tomonidan homiladorlikning kechki muddatlarida paroksetin qabul qilinganidan so’ng yangi tug’ilgan chaqaloqlarda paydo bo’lishi mumkin: respirator distressi, sianoz, apnoe, tomir tortishishlar, tana harorati o’zgaruvchanligi, emizishda qiyinchilik, qusish, gipoglikemiya, gipertoniya, gipotoniya, giperrefleksiya, tremor, asabiylashish, tajanglik, lanjlik, doimiy yig’lash, seruyqulik va uxlashda qiyinchilik. Ushbu simptomlar yoxud serotoninergik ta’sirlar, yoxud bekor qilish sindromi bilan bog’liq. Aksariyat holatlarda, asoratlar tug’ishdan so’ng darhol yoki tez orada (<24 soat) boshlanadi.
Epidemiologik ma’lumotlar homiladorlik vaqtida, ayniqsa, homiladorlikning kechki muddatlarida serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar qo’llanishi yangi tug’ilgan chaqaloqlarda persistirlovchi o’pka gipertenziyasi yuqori xavfi bo’lishi mumkinligidan dalolat beradi. Kuzatiladigan xavf taxminan 1000 homiladorlikka beshta holatni tashkil etgan. Umumiy populyasiyada 1000 homiladorlikka yangi tug’ilgan chaqaloqlarda persistirlovchi o’pka gipertenziyasi bir-ikki holati uchraydi.
Hayvonlarda o’tkazilgan tadqiqotlarda reproduktivlik toksiklik namoyish qilingan, biroq homiladorlik, embrion / homila rivojlanishiga, tug’ish yoki postnatal rivojlanishga bevosita zararli ta’sir aniqlanmagan.
Laktatsiya
Paroksetin kam miqdorlari ko’krak sutiga o’tadi. E’lon qilingan tadqiqotlarda emadigan bolalarda zardobdagi konsentrasiyalari aniqlanmaydigan (<2 nanogramm/ml) yoki juda kam (<4 nanogramm/ml) bo’lgan va ushbu bolalarda preparat ta’sirining hech qanday belgilari kuzatilmagan. Hech qanday noxush ta’sirlar kutilmasligi tufayli ko’krakdan emizish masalasini ko’rib chiqish mumkin.
Fertillik
Hayvonlarda o’tkazilgan tadqiqotlar ma’lumotlari paroksetin sperma sifatiga ta’sir etishi mumkinligidan dalolat beradi. Odam materialidan foydalanilgan in vitro sharoit ma’lumotlari sperma sifatiga muayyan ta’sir etishidan dalolat berishi mumkin, biroq odamlarda ayrim serotoninni qayta qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar (shu jumladan, paroksetin) qo’llanilgan holatlar to’g’risida ma’lumotlar sperma sifatiga ta’sir etish qaytariluvchan ekanligini tasdiqlagan. Odam fertilligiga ta’siri hozirgacha kuzatilmagan.
Transport boshqarishga ta’siri
Klinik tajribada paroksetin bilan davolash kognitiv yoki psixomotor funksiyalar buzilishi bilan bog’liq emasligi namoyish etilgan. Biroq, barcha psixoaktiv preparatlar qo’llanilgan holatdagi kabi patsiyentlarni avtomobilni boshqarish va mexanizmlar bilan ishlash qobiliyati to’g’risida ogohlantirish kerak.
Garchi paroksetin alkogol bilan chaqirilgan aqliy va harakatlanish buzilishlarini kuchaytirmasada, paroksetin va alkogol bir vaqtda qo’llanishi tavsiya etilmaydi.
Dozani oshirib yuborish
Simptomlari
Paroksetin dozasining oshirib yuborilishi to’g’risida mavjud axborot keng xavfsizlik diapazonidan dalolat beradi.
Paroksetin dozasi oshirib yuborilganida qo’llanish tajribasi “Nojo’ya ta’sirlari” bo’limida qayd etilgan simptomlarga qo’shimcha ravishda isitmalash va beixtiyor mushaklar qisqarishlari to’g’risida ma’lum qilgan. Patsiyentlar, odatda, 2000 mg gacha doza alohida qo’llanilgan holatda ham jiddiy oqibatlarsiz sog’ayib ketishgan. Ba’zan, juda kam hollarda o’lim bilan yakunlangan, biroq, odatda, paroksetin boshqa psixotrop preparatlar, alkogolsiz yoki alkogol bilan birga qabul qilinganida og’ir behushlik yoki EKG ko’rsatkichlari o’zgarishlari kabi holatlar to’g’risida ma’lum qilingan.
Davolash
Maxsus antidot ma’lum emas.
Davolash har qanday antidepressant dozasi oshirib yuborilishini davolashda qo’llaniladigan umumiy choralardan iborat. Doza oshirib yuborilganidan so’ng, paroksetin so’rilishini kamaytirish uchun bir necha soat davomida 20–30 g faollashtirilgan ko’mirni qabul qilish imkoniyatini ko’rib chiqish mumkin. Organizmning muhim ko’rsatkichlari tez-tez monitoringi va puxta kuzatilishi bilan tutib turuvchi davolash tavsiya etilgan. Patsiyent davolanishi klinik ko’rsatkichlarga muvofiq bo’lishi kerak.
Farmakodinamikasi
Ta’sir mexanizmi
Paroksetin 5-gidroksitriptaminni (5-HT, serotoninni) qayta qamrab oluvchi kuchli va selektiv ingibitor bo’lib, ushbu preparatning antidepressiv ta’siri va obsessiv-kompulsiv buzilishni, ijtimoiy xavotirli kasallikni/ijtimoiy fobiyalarni, umumiy xavotirli kasallikni, posttravmatik stress buzilishi va vahima kasalligini davolashda samaradorligi uning bosh miya neyronlarida 5-HT yutilishini spesifik ingibitsiya qilishi bilan bog’liq deb hisoblanadi.
Paroksetin kimyoviy jihatdan tritsiklik, tetratsiklik va boshqa qo’llaniladigan antidepressantlar bilan bog’lanmagan.
Paroksetin muskarin xolinoretseptorlarga kam o’xshashlikka ega va hayvonlarda o’tkazilgan tadqiqotlarda faqat kuchsiz antixolinergik xususiyatlari isbotlangan.
Ushbu tanlash xususiyatiga asoslangan ta’sirga muvofiq in vitro sharoit tadqiqotlarida tritsiklik antidepressantlardan farqli ravishda paroksetin alfa1, alfa2 va beta-adrenoretseptorlarga, dofamin (D2), 5-HT1-simon, 5-HT2 va gistamin (H1)) retseptorlarga kam o’xshashlikka egaligi namoyish etilgan. Ushbu in vitro sharoitida postsinaptik retseptorlar bilan o’zaro ta’sir yo’qligi in vivo sharoitida tadqiqotlari bilan tasdiqlanadi, ularda markaziy nerv tizimining depressiv va gipotenziv xususiyatlari yo’qligi namoyish etiladi.
Farmakodinamik samaralar
Paroksetin psixomotor funksiyani buzmaydi va etanolning depressiv ta’sirini kuchaytirmaydi.
Boshqa 5-HT qamrab oluvchi selektiv ingibitorlar kabi paroksetin oldin monoaminoksidaz (MAO) ingibitorlari yoki triptofan qabul qilgan hayvonlarga yuborilganida 5-HT retseptorlarining haddan tashqari stimulyatsiyasi simptomlarini chaqiradi.
Xatti-harakat tadqiqotlari va EEG tadqiqotlari shundan dalolat beradiki, paroksetin, odatda, 5-HT qamrab olinishini ingibitsiya qilish uchun kerakli dozalardan yuqori dozalarda kuchsiz faollashtiradi. Faollashtiruvchi xususiyatlari o’z xususiyati bo’yicha “amfetaminsimon” hisoblanmaydi.
Hayvonlarda o’tkazilgan tadqiqotlar paroksetin yurak-qon tomir tizimi tomonidan yaxshi chidamliligini namoyish qilgan. Paroksetin sog’lom ko’ngillilarga yuborilganidan so’ng arterial bosim, yurak qisqarishlari takrorlanish tezligi va EKG ko’rsatkichlarining klinik ahamiyatli o’zgarishlarini chaqirmaydi.
Tadqiqotlar shuni namoyish qiladiki, noradrenalin qamrab olinishini ingibitsiya qiladigan antidepressantlardan farqli ravishda paroksetin guanetidinning antigipertenziv ta’sirlarini kamroq darajada ingibitsiya qiladi.
Depressiv buzilishlarni davolashda paroksetinni samaradorlik bo’yicha standart antidepressantlar bilan solishtirish mumkin.
Paroksetin standart davolashga javob bermaydigan patsiyentlarda terapevtik ahamiyatga ega bo’lishi mumkinligi to’g’risida ayrim dalil-isbotlar ham bor.
Paroksetinni ertalab qabul qilish uyquning sifatiga ham, davomiyligiga ham salbiy ta’sir etmaydi. Bundan tashqari, patsiyentlar uyqu yaxshilanishini sezishlari mumkin, chunki ular paroksetin bilan terapiyaga reaksiya bildiradilar.
Kattalarda suitsidal moyilliklar tahlili
Ruhiy buzilishlar bo’lgan katta yoshdagi patsiyentlarda platsebo-nazoratli tadqiqotlar paroksetin uchun spesifik tahlili paroksetin qabul qilgan yoshlarda (18–24 yosh) suitsidal xatti-harakatlarning platseboga nisbatan yanada yuqori takrorlanish tezligini namoyish qilgan (0,92% ga qarshi 2,19%). Katta yoshdagi patsiyentlar guruhlarida bunday oshish kuzatilmagan. Katta depressiv buzilish bo’lgan katta yoshdagi patsiyentlarda (barcha yoshlarda) paroksetin qabul qilgan patsiyentlarda suitsidal xatti-harakatlarning platseboga nisbatan takrorlanish tezligi oshishi kuzatilgan (0,05% ga qarshi 0,32%), bunda barcha hodisalar o’z joniga qasd qilishga urinishlarni o’z ichiga olgan. Biroq, paroksetin qo’llanilganidan so’ng ushbu urinishlarning aksariyati (11 tasidan 8 tasi) yosh patsiyentlarda kuzatilgan (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Samarali doza
Qat’iy belgilangan doza bilan tadqiqotlarda dozaga javobning tekis egri chizig’i kuzatiladi, bu tavsiya etiladigan dozalardan yuqori dozalardan foydalanilganda samaradorlik nuqtai nazaridan afzalliklar to’g’risida hech qanday taxminlar bermaydi. Biroq, dozaning oshirilishi ba’zi patsiyentlar uchun foydali bo’lishi mumkinligidan dalolat beradigan ayrim klinik ma’lumotlar bor.
Uzoq muddatli samaradorlik
Depressiyada paroksetinning uzoq muddatli samaradorligi qaytalanishlar oldini olishi bilan 52 haftalik tutib turuvchi tadqiqotda namoyish etilgan: paroksetin (kuniga 20–40 mg) qabul qilgan 12% patsiyentlarda platsebo qabul qilgan 28% patsiyentlarga nisbatan qaytalanishlar paydo bo’lgan.
Obsessiv-kompulsiv buzilishni davolashda paroksetinning uzoq muddatli samaradorligi qaytalanishlar oldini olish maqsadida 24 haftalik tutib turuvchi tadqiqotlarda o’rganilgan. Uch tadqiqotning birida paroksetin (38%) qabul qilinganida platseboga nisbatan (59%) qaytalanishlar ulushida katta farqqa erishilgan.
Vahima buzilishi davolashda paroksetinning uzoq muddatli samaradorligi qaytalanishlar oldini olishi bilan 24 haftalik tutib turuvchi tadqiqotda namoyish etilgan: paroksetin (kuniga 10–40 mg) qabul qilgan 5% patsiyentlarda platsebo qabul qilgan 30% patsiyentlarga nisbatan qaytalanishlar paydo bo’lgan. Bu 36 haftalik tutib turuvchi terapiya tadqiqotida tasdiqlangan.
Ijtimoiy xavotirli buzilishi, tarqalgan xavotirli buzilishi va posttravmatik stress buzilishini davolashda paroksetinning uzoq muddatli samaradorligi yetarlicha namoyish etilmagan.
Bolalar yoshidagi patsiyentlarda klinik tadqiqotlar nojo’ya ta’sirlari
Bolalar va o’smirlarda qisqa muddatli (10–12 haftagacha) klinik tadqiqotlarda quyidagi noxush holatlar eng kamida 2% takrorlanish tezligi bilan paroksetin qabul qilgan patsiyentlarda kuzatilgan va platsebo qabul qilingan holatga nisbatan eng kamida ikki baravar ko’proq tezlikda uchragan: yaqqol ifodalangan suitsidal xatti-harakat (shu jumladan, o’z joniga qasd qilishga urinishlar va suitsidal fikrlar), o’zining biron-bir a’zosini qasddan jarohatlovchi xatti-harakat va yuqori adovatli munosabat. Suitsidal fikrlar va o’z joniga qasd qilishga urinishlar asosan katta depressiv buzilish bo’lgan o’smirlarda o’tkazilgan klinik tadqiqotlarda kuzatilgan. Yuqori adovatli munosabat, xususan, obsessiv-kompulsiv buzilish bo’lgan bolalarda, ayniqsa, 12 yoshdan kichik yoshdagi bolalarda kuzatilgan. Paroksetin guruhida platsebo guruhiga nisbatan ko’proq kuzatilgan qo’shimcha holatlar quyidagilardan iborat bo’lgan: ishtaha kamayishi, tremor, ko’p terlash, giperkineziya, qattiq hayajonlanish, his-tuyg’ular o’zgaruvchanligi (shu jumladan, yig’lash va kayfiyat o’zgarib turishi).
Dozani kamaytirish sxemasidan foydalanilgan tadqiqotlarda paroksetin dozasini kamaytirish bosqichi vaqtida va paroksetinni qabul qilish to’xtatilganidan so’ng eng kamida 2% patsiyentlarda takrorlanish tezligi bilan ma’lum qilingan va platsebo qabul qilingan holatga nisbatan eng kamida ikki baravar ko’proq takrorlanish tezligida uchragan simptomlar quyidagilarni o’z ichiga olgan: his-tuyg’ular o’zgaruvchanligi (shu jumladan, ko’p yig’lash, kayfiyat o’zgarib turishi, o’zining biron-bir a’zosini qasddan jarohatlash, suitsidal fikrlar va o’z joniga qasd qilishga urinishlar), asabiylashish, bosh aylanishi, ko’ngil aynishi va qorindagi og’riq (“Maxsus ko’rsatmalar” bo’limiga qarang).
Sakkiz haftadan sakkiz oygacha davolash muddatli besh parallel guruhli tadqiqotda ko’proq teri va shilliq qavatlar tomonidan qon ketish bilan bog’liq noxush holatlar platsebo qabul qilgan patsiyentlarda kuzatiladigan 0,74% ga nisbatan 1,74% takrorlanish tezligi bilan paroksetin qabul qilgan patsiyentlarda kutilgan.
Farmakokinetikasi
So’rilishi
Paroksetin ichga qabul qilinganidan so’ng yaxshi so’riladi va birinchi o’tish metabolizmiga uchraydi. Birinchi o’tish metabolizmi tufayli qon aylanish tizimi uchun ishlatiladigan paroksetin miqdori me’da-ichak yo’lidan so’riladigan miqdoriga nisbatan kamroq bo’ladi. Birinchi o’tish ta’sirining qisman to’yinishi va plazma klirensi kamayishi yuqoriroq bir martali dozalarda yoki ko’p marta qabul qilinganida organizmga yuklama oshishiga qarab yuz beradi. Bu plazmada paroksetin konsentrasiyasi nomutanosib oshishiga olib keladi va tegishli ravishda, farmakokinetik ko’rsatkichlar doimiy bo’lmaydi, bu noproporsionallik kinetikaga olib keladi. Biroq, noproporsionallik, odatda, katta bo’lmaydi va plazmada quyi darajalariga kam dozalarda erishiladigan sub’ektlar bilan cheklanadi.
Barqaror tizimli darajalarga dori preparatlari bilan davolash boshlanganidan so’ng 7-14 kundan keyin darhol yoki nazoratli bo’shatilish bilan erishiladi, farmakokinetika esa uzoq vaqt davolashda o’zgarmaydi.
Taqsimlanishi
Paroksetin to’qimalarda keng taqsimlanadi va farmakokinetik hisob-kitoblar shundan dalolat beradiki, faqat organizmdagi 1% paroksetin plazmada bo’ladi.
Terapevtik konsentrasiyalardagi paroksetinning taxminan 95% oqsillar bilan bog’lanadi.
Paroksetinning qon plazmasidagi konsentrasiyalari va klinik ta’sir (noxush holatlar va samaradorlik) o’rtasida o’zaro bog’liqliklar aniqlanmagan.
Metabolizmi
Paroksetinning asosiy metabolitlari oson chiqariladigan qutbli va kon’yugirlangan oksidlanish va metillanish mahsulotlarini o’z ichiga oladi. Ularning nisbatan farmakologik faolligi yo’qligi hisobga olingan holda, ular paroksetinning terapevtik ta’sirlariga yordam berishi ehtimoli kam.
Paroksetinning 5-HT neyronal yutilishiga tanlash xususiyatiga asoslangan ta’siriga metabolizm ta’sir etmaydi.
Chiqarilishi
O’zgarmagan paroksetinning siydik bilan chiqarilishi, odatda, dozaning 2% dan kamroq miqdorini tashkil etadi, metabolitlar ekskretsiyasi esa dozaning taxminan 64% ni tashkil etadi. Dozaning taxminan 36% axlat bilan, ehtimol, o’t bilan chiqariladi, ulardan o’zgarmagan paroksetin dozaning 1% dan kamroq miqdorini tashkil etadi. Shunday qilib, paroksetin deyarli butunlay metabolizm orqali chiqariladi.
Metabolit ekskretsiyasi ikki fazali hisoblanadi, dastlab tizimoldi metabolizmi natijasi hisoblanadi, so’ngra esa paroksetinning tizimli chiqarilishi nazorat qilinadi.
Yarim chiqarilish davri o’zgarib turadi, biroq, odatda, taxminan bir kunni tashkil etadi.
Patsiyentlar alohida guruhlari
Keksa yoshdagi patsiyentlar va jigar / buyrak yetishmovchiligi
Keksa yoshdagi patsiyentlarda va og’ir darajali buyrak yetishmovchiligi bo’lgan patsiyentlarda yoki jigar yetishmovchiligi bo’lgan patsiyentlarda plazmada paroksetinning yuqori konsentrasiyalari kuzatiladi, biroq plazmadagi konsentrasiyalar diapazoni sog’lom katta yoshdagi odamlardagi doiradan yuqori bo’ladi.